qızğın

qızğın
sif.
1. Çox isti, çox qızmış halda olan, yüksək hərarətli; qaynar, yandırıcı. Qızğın dəmir. Qızğın ütü. Qızğın maşa. Günəşin qızğın şüaları.
2. məc. Coşqun, hərarətli, alovlu, atəşin, ehtiraslı. Qızğın məhəbbət. // məc. Həyəcanlı, dərin hissləri ifadə edən. Zavallı, bəxtsiz bacı evdə qardaşının müsibətində qızğın göz yaşları tökdüyü bir zamanda, oğlunun küçədə öldürüldüyünü duyarsa, nə yapa bilər? S. H.. Azərbaycan ədəbi dili qılınc döyüşünü andıran qızğın mükalimələr, kəskin deyişmələr dilidir. M. İ..
3. məc. Çox gərgin, güclü, şiddətli. Qızğın mübarizə. İşin qızğın vaxtı. // məc. Ən güclü, ən çox, ən böyük, şiddətli. Molla Qasımın . . qızğın alış-verişi el dağa köçən zaman və dağdan enən zaman olardı. S. S. A.. Qızğın alver məskəni olan Bazar küçəsi qoçuların gəlir yeri idi. A. Ş.. «Tərlan» qızğın bir çapışla irəli atılır, qabağına nə gəlirsə vurub keçirdi. Ə. M..

Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti. 2009.

Игры ⚽ Поможем написать реферат

Look at other dictionaries:

  • ittisam — ə. qızğın dəmirlə dəriyə damğa vurma …   Klassik Azərbaycan ədəbiyyatında islənən ərəb və fars sözləri lüğəti

  • coşqun — sif. 1. Coşmuş halda olan; qızışmış. 2. Bütün gücü, şiddəti ilə təzahür edən; güclü, gur, şiddətli; təlatümlü. Coşqun sel. – Saz o qədər məharətlə çalınırdı ki, nəğmə coşqun sular kimi axıb yayılırdı. A. Ş.. Coşqun Xəzər oynar ayaqlarında; İşıq… …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • odlu — sif. 1. Odu olan; yanar, alovlu, közərən. Odlu ocaq. – Çox zaman qurduğum tələ dəki quşlar yerinə gözlərimə anamın dəhşətlə təsvir etdiyi əllərində odlu kösövlər olan inkirminkirlər görünürdü. M. İ.. Səbzəlinin dodaqlarından papirosun odlu qoru… …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • qaynar — sif. 1. Qaynama halında olan; yandırıcı, çox yüksək hərarətli; dağ, büryan. Qaynar su. Qaynar çay. Çiy tərəvəzi və meyvəni xörəyə salmadan əvvəl, yaxşı yumaq və üstünə qaynar su tökmək lazımdır. – Sabun zavodunda işləyən <Kərim xan… …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • daştülək — (Lənkəran) əhliləşdirilməsi çətin olan alıcı quş, qırğı. – Büyün məzərədə ovun qızğın vəxtində daştüləyim uçub getdi …   Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğəti

  • atəşbar — f. 1) od yağdıran, çox isti, yandırıcı; 2) m. hərarətli, qızğın, qızmış …   Klassik Azərbaycan ədəbiyyatında islənən ərəb və fars sözləri lüğəti

  • azərgun — f. 1) odlu, alovlu; 2) m. atəşin, coşqun, qızğın, ehtiraslı …   Klassik Azərbaycan ədəbiyyatında islənən ərəb və fars sözləri lüğəti

  • dağ — f. 1) qızğın dəmirlə vurulan nişan, damğa; 2) çox isti, yandırıcı; 3) m. dərd, qəm, qüssə, kədər. Dağı dəruni daxili dərd …   Klassik Azərbaycan ədəbiyyatında islənən ərəb və fars sözləri lüğəti

  • gərmagərm — f. lap qızmış, qızğın …   Klassik Azərbaycan ədəbiyyatında islənən ərəb və fars sözləri lüğəti

  • harr — ə. 1) isti, qızğın; 2) yandırıcı, hərarət verən; 3) m. cəhd edən; 4) m. qeyrətli …   Klassik Azərbaycan ədəbiyyatında islənən ərəb və fars sözləri lüğəti

Share the article and excerpts

Direct link
Do a right-click on the link above
and select “Copy Link”